و محيلان دنيا پرست اتفاق مىكنند و از ايشان سخنان به مردمان مىرسانند كه چندين رياضت مىكشد ، چنين كرامات كرد و چنان از غيب خبر داد ، و چون در مجالس متعدده از اشخاص مختلفه اين سخنان شنيده شد ، در خاطر بعضى از عزيزان اعتقاد به آن شخص پيدا شد و فساد در دماغ او راه يافت و [ فتنه ] بسيار از اين ممر در مملكت دين و دنيا پيدا آمد ، اين دو طايفه‌اند كه سبب بدنامى بزرگان دينند . پوشيده مرقعند از اين خامى چند * بر بسته ز طامات الف لامى چند نا رفته ره صدق و صفا گامى چند * بد نام كنندهء نكو نامى چند سؤال : اگر كسى گويد : چرا حسد و بغضا در اهل علم بيشتر از اهل ساير حرف و صناعات است ؟ جواب گوئيم : اولا به جهت آنكه علم غذاى روح است ، چنان كه طيبات مأكوله ، غذاى جسم ، و همچنانكه غذاى طيب جسمانى ، تقويم بدن اصحّا مىكند نه مريض ، چه بيمار از اغذيه طيبه متضرر مىشود و بسا باشد كه باعث هلاك او شود ، همچنين غذاى طيب روحانى كه علم است ، تقويم ارواح اصحّا النفوس مىكند نه مريض النفس . پس طالب علم بايد كه اولا ذات خود را از امراض روحانى و هوا جس نفسانى تنقيه كند و بعد از آن متعرض تحصيل علم شود ، و اين قوم اكثر ، در اوان جهالت و خبث سريرت كه نفوس ايشان مبتلا مىباشد به انواع امراض نفسانى و اخلاق شيطانى ، بىتنقيه سرّ و تهذيب نفس ، مشغول به تناول غذاى روح كه عبارت است از علم ، مىشوند ، هر آينه به تراكم آن امراض مبتلا مىباشند . شست و شوئى كن و آنگه به خرامات خرام * تا نگردد ز تو اين خانه پاك آلوده